donderdag 7 december 2017

Empathie oefenen

Oefenen

Afgelopen lente kwam ik in contact met twee Haarlemse vrouwen die Empathie Cirkels organiseren. Zij laten zich inspireren door Edwin Rutsch, die al tien jaar Empathy Circles in de US organiseert en host. Ook host hij bij allerlei publieke gelegenheden Empathy Tents. Zijn visie is dat we meer empathie nodig hebben in de wereld, om allerlei crises en conflicten op te lossen en voorkomen. Dit idee en deze aanpak zijn ontstaan ten tijde van de Occupy beweging op Wall Street. Hij wil een cultuur van empathie vestigen door vooral heel veel te oefenen en ervaren. Wat een prachtig plan!

Van Haarlem naar Amstelveen

Inmiddels bezocht ik een aantal bijeenkomsten bij deze Haarlemse heldinnen en hostte ik een Empathie Tent in Utrecht mee. Veel oefenen... en ook veel lezen. Het blijkt dat empathie nog niet zo simpel is... of universeel. Langzaam verzamelde ik moed om in Amstelveen mijn eigen soort Empathie Cirkel te hosten... en een eigen visie op empathie begon te rijpen.

Wat versta ik onder empathie?

Over empathie bestaan veel misverstanden. Het lijkt wel of het persoonlijk is... en dat is het ook! Want bij het ervaren van empathie zoals ik bedoel, blijf je dicht bij je eigen, hoogstpersoonlijke levensenergie. Bij wat er in je omgaat. Bij alles wat er in je leeft. Gedachten, gevoelens, lichaamssensaties. En tegelijk maak je ruimte voor de ander om hetzelfde te doen. Niet altijd makkelijk of prettig... wel altijd waar en helend. En bij wat ik bedoel met empathie, daar zit dus altijd iets "van mij" bij.

Wat er voor mij niet bij hoort (in een ideale situatie...): het opgaan in de ander, het overnemen hoe de ander zich voelt. Als dit gebeurt, verlies je jezelf. "Vervloeien" heet het ook wel (gelezen in handboek Energetische Bescherming, Fons en Delnooz). Soms noemen mensen deze ervaring sympathie. Je laat jouw levensenergie samengaan met die van een ander. Of je geeft het zelfs weg. Dat kan heel "lekker" voelen in het moment... je ervaart saamhorigheid, je hoort bij elkaar, je bent niet alleen. Maar... achteraf voel je je leeg en... juist nog meer alleen.

Wat empathie voor mij ook *niet* is: het maken van een (nieuw) verhaal, een analyse of het verzinnen van een oplossing. Ook niet: iets plannen of iemand adviseren. Ja, zoiets kan in of na een empathisch contact gebeuren. Maar... dat staat buiten de empathische verbinding. En een advies, oplossing, analyse of verhaal, dat uit je hoofd komt, of uit dat van een ander - dat komt van buiten. De empathische verbinding bestaat van binnen. Het is een gewaarworden en verbinden van alles wat er in je omgaat, de energie in jezelf, waarbij je misschien juist wel heel fragmentarische ervaringen hebt. Als je die energie volgt kun je van hot naar her schieten, je voelt dit in je lijf, deze emotie komt op, die gedachte... logica, volgorde, de juiste woorden of zelfs maar een kloppende zin - dat is allemaal niet van belang. Het volgen van de energie, het erbij blijven, dat is waar het om gaat.

Empathie is een intentie, een energetische daad, waarbij je
  • je verbindt met je eigen levensenergie
  • je richt je op het bemerken, respecteren en waarderen van die energie bij andere aanwezigen. Hoe is ze, beweegt ze? “Wat leeft er in de ander?,” zoals Marshall Rosenberg het verwoordt.
  • je ruime, warme en koesterende aandacht geeft en ontvangt tegelijk
  • het openen, completeren en volledig waarnemen van jezelf en de ander in volledig bewustzijn

Veel kon ik herkennen in dit artikel (voor wie ook meer wil): https://rogierteerenstra.wordpress.com/2017/05/14/empathie-en-innerlijke-tijd/

Waarom?

De "wereldvrede" visie van een cultuur van empathie inspireert mij... maar minstens zo belangrijk is mijn persoonlijke drijfveer om hiermee aan de slag te gaan. En dat zit zo: In mijn leven heb ik altijd ervaren dat er delen zijn - gevoelens, behoeften - die er niet mogen zijn. Niet genoemd mogen worden. Terwijl ze wel wezenlijk zijn. Mijn (kinder)leven heeft mij geleerd dat mijn innerlijke ervaringen er niet toe doen voor de buitenwereld, en dat er in gezelschap geen plaats voor is. Zo voelt het leven voor mij nog steeds vaak alsof het voorbij gaat aan iets wezenlijks. Alsof er een scheve, schuine, eenzijdige race gaande is waarbij steeds meer onderdelen van het vehikel en de omgeving verloren gaan. Wat mist er? Wat is er nog meer? Waar gaat het om? Deze vragen hebben mij altijd bezig gehouden. De tijd van antwoorden zoeken in wat anderen schrijven of zeggen heb ik gehad. Want inmiddels weet ik, dat ik het zelf doe... het voorbij gaan aan iets wezenlijks. Namelijk, aan wat er in mij leeft. En nu weet ik, dat ik dat niet hoef te doen. Ik noem het "Resonantie Ruim" en het is een poging, een actief onderzoek om de antwoorden in mezelf te ervaren.

Doe je mee?


... we maken een kringetje van jongens en van meisjes... tralala!
Het Resonantie Ruim is elke maandag en donderdag van 09.00 - 10.30 in Amstelveen. Meer info en aanmelden via het Facebook event.


Update 31.03.2018

De Resonantie Ruim donderdagen zijn voorbij, maar aanstaande donderdag 5 april, van 10:30 tot 12:00 praat ik graag met je verder in de Amstelveense bieb op het Stadsplein entree en koffie gratis =). Zie ik je daar?

https://www.debibliotheekamstelland.nl/agenda/volwassenen/koffie-met---1.html

woensdag 27 september 2017

Hoe een eerste "poolshop" me toeviel


Twee weken geleden: ga je morgen met me mee naar de Lidl? Ik ga met de auto!

Oh, wat een zalig vooruitzicht. Eindelijk naar hartelust WC-papier, flessen Spa Rood (nou ja, dinges eigen merk), liters melk enzovoort inladen zonder bij elk product af te wegen hoe belangrijk het is dit nu mee te nemen, tegenover de beschikbare ruimte. Zelfs met de handige Hook'd, zodat ik twee ruime boodschappentassen vol kan laden en aan de fiets hangen. Zelfs als ik nou dit doosje pak kan het met de spin nog bovenop... altijd dat gevoel van te weinig ruimte. En dat gehannes bij de nietjes, dat je fiets bijna omvalt, meewarige blikken van andere klanten... hoewel dat soms ook wel tot gezellig praatje leidt.. toch, zucht en lichte buikpijn/stress.

We hebben wel een auto, maar ik vind dat dus stom. En zonde. In m'n eentje met een lege auto heen, en met een halflege terug. Milieu, geld enzo. En ik *houd* van fietsen. I like it so much!

Die woensdag hoefde ik niet, want net geweest - pap is bij ons de Lidltrigger. Drie van ons ontbijten met Lidlpap. Geen andere merken. Die van de Lidl. Dus dan moet ik ook. Plus, goedkoop. Duh.

Wanneer ga je weer? Appte ik terug.

Over twee weken. Zullen we dan...? Ja, joehoe! En vandaag was het dus.

Lopend naar school met de tassen en twee statiegeldflessen in mijn rugzakje. Eerst koffie bij haar. Wat fijn eens rustig met elkaar te praten! Daarna samen in de auto... in winkelwagen karavaan de winkel in en... gewoon alles inladen wat me een goed idee leek! Alles! Wat een headspace had ik opeens, nu ik niet steeds de ruimteafweging hoefde maken! Hup! Twee pakken WC papier! Twee flessen wijn (doe eens gek)! Drie pakken tomatensap. Die, en die EN DIE koekjes, jahaa wat een vrije supermarkt cowboys waren wij. Tussendoor overleg. Pompoen, maar 1,49 zo'n grote, maar ik weet nooit hoe ik het lekker klaarmaak! Zij wel. Deze pesto, is dat wat? Wist ik weer (prima pesto).

Bij de auto (zij nam de achterbank, ik kreeg de kofferbak) was het nog even spannend... zou deze berg (129e) er wel in passen? But... yes! De achterklep klikte dicht alsof die ook zo blij was.

Dit is het, lieve voorraad- en koelkast beheerders, winkelpersoneel en - directie. Poolshopping! 't Is duurzaam, gezellig, efficient... wat wil een mens nog meer op een woensdagochtend?

Dankjewel lieve R.: voor je uitnodiging voor dit superidee.

PS Manlief snapte het niet, "wij hebben toch ook een auto"? Maar hij hoeft ook niet alles te snappen. En volgende keer rij ik!

maandag 21 augustus 2017

Vervloeien

Ja, dat doe ik. Deed, hopelijk. Zo herkenbaar dit! (NB: onderstaande tekst bevat verwijzingen naar vage sh*t als aura's en chakra's! Dat ik dit hier plaats betekent niet dat ik erin geloof! Of verwacht dat jij dat doet!!)




Met dank uit Fons Delnooz' en Patricia Martinot's "Handboek Energetische Bescherming". Dit boek en hun andere boeken beveel ik warm aan voor iedereen die

  • weleens opeens, zonder duidelijke reden, heel moe is. 
  • merkt dat anderen vaak te dichtbij komen staan, of te lang doorpraten
  • iets van hoogsensitiviteit of ADHD bij zichzelf of iemand in zijn of haar nabijheid herkent. 

Het boek is te leen in onze Amstelveense bieb. Of je koopt het bv. via Marktplaats, Youbedo of direct bij de uitgever. Het FD besteedde in haar magazine (zomernummer met thema "de ruimte") afgelopen weekend ook aandacht aan aura's, ik bedoel: je persoonlijke ruimte.  Uit dat artikel haalde ik de tip voor dit geestige Seinfeld filmpje: the close talker .

PS Hoog tijd voor een energetische hygiene etiquette wat mij betreft... but how to get that started?